‫مثل اینکه شروع کردن.
‫بله.
‫سال‌اولی‌های جدیدمون چطورن؟
‫خیلی بااشتیاقن.
‫دلگرم‌کننده‌ست.
‫آخ.
‫صبح بخیر.
‫بازم صبح زود باید بری؟
‫آره. دوشنبه‌ها جلسه دارم.
‫به سلامت.
‫حواست به ماشین‌ها باشه.
‫اوهوم.
‫الان دیگه سال سومه، نه؟
‫کی می‌خواد از باشگاهش بیرون بیاد؟
‫خودش که گفت بعد از مسابقه.
‫من رفتم.
‫امسال سه عضو هیئت رئیسه داریم، برای همین ‫ازمون می‌خوان یادداشت‌هامون رو ردوبدل کنیم.
‫هرچند یکم خجالت‌آوره.
‫خب، من تا همه میان یکم تنها تمرین کنم.
‫اوهوم.
‫تا بعد.
‫اما، من می‌خوام امسال یادداشت‌ها رو بیشتر جدی بگیرم.
‫صبح بخیر.
‫اول، از اون‌جایی که قراره سه نفر باشیم،
‫رئیس و معاون رئیس باید مراقبت روابط بین فردی باشن.
‫بازم زود اومدین.
‫هرچی نباشه سال سومی هستیم.
‫می‌خوام که درام میجر روی ارائه‌ی دستورالعمل‌ها کار کنه.
‫از طرف من فعلاً همین ها.
‫«بیاید همه‌مون نهایت تلاشمون رو بکنیم.»
‫«黄» کانجی اول اومائه‌ست، که مرسوماً «کی» خونده می‌شه.
‫کی... کی؟
‫اوه، کی همون اومائه.
‫بله بله.
‫خوبه.
‫بیشتر همیشه بهتر نیست، نه؟
‫من که ازت نخواستم بخونیش!
‫و اینکه 5 دقیقه دیر کردی.
‫بعدم... قرار شد نظرها رو قبل از جواب دادن بخونیم.
‫بله بله.
‫کومیکو، نُت‌ها.
‫آه... ممنون.
‫پاییز سال دومم، به جای سنپای‌هام...
‫به عنوان رئیس گروه کنسرت مدرسه‌ی کیتائوجی انتخاب شدم.
‫خیلی مطمئن بودم که بهش عادت می‌کنم، ‫اما حتی بعد از گذشت این‌همه زمان، هیچوقت نکردم.
‫رئیس؟
‫کومیکو!
‫آه. عه. بله.
‫خب... همونطور که توی نُت‌ها گفته شده، ‫بازدید از باشگاه از این پنج‌شنبه شروع می‌شه.
‫لطفاً حواستون باشه هرکسی که ‫ممکنه علاقه‌مند باشه رو دعوت کنید.
جلسه سال سومی‌ها
برنامه ریزی
‫بله.
‫و صرف نظر از اضطراب و پریشونی غیرقابل توصیف من،
‫سال سومم شروع شد.
قسمت اول
یوفونیوم جدید
‫مترجمین:
SayaKa & Shinsekai Yuri
‫بااجازه.
دفترکار معلمان
‫اومدم کلید رو برگردونم.
‫ها؟
‫آه.
‫اومائه-سان.
‫دقیقه‌ی نود رسیدی.
‫جلسه طول کشید، آره؟
‫آه، نه قضیه این نیست...
‫یکم ساز زدیم.
‫بسیار خب.
‫آه، کلید رو لطفاً بذار اونجا.
‫باشه.
‫اومائه!
‫بـ ـ بله؟!
‫زنگو زدن!
‫یالا برو سر کلاست!
‫چک کردی توی کدوم کلاسی؟
‫آه، راستش...
‫کلاس 3-3!
‫یالا برو!
‫بـ ـ بله!
‫کومیکو-چان!
‫جات اینجاست!
‫اینجا اینجا!
‫رسیـــدم.
‫رئیس خسته نباشی.
‫بازم با هم توی یه کلاس افتادیم؟
‫این، بدون هیچ اغراقی، تقدیره.
‫سرنوشته!
‫آره.
‫فقط هم ما نیستیم.
‫تسوبامه-چان.
‫و یوشیزاوا-سان.
‫و اوادا-سان و تاکاهیسا-سان، و...
‫موریموتو-سان هم اینجا هستن.
‫عه، چقدر هم‌گروهی.
‫چرا؟
‫خب، می‌دونی.
‫آره.
‫همگی سر جای خودشون.
‫رفتارتون مناسب یه سال سومی نیست.
‫خودتونو جمع‌وجور کنید!
‫که اینطور.
‫صبح بخیر.
‫من معلم راهنماتون، ماتسوموتو میچیه هستم.
‫ از سال اول مسئول این کلاس بودم.
‫ممکنه قبلاً هم معلم ‌راهنمای بعضی‌هاتون بوده باشم.
‫به عنوان یه سال‌سومی، باید انتظار اینو داشته باشید که...
‫درس‌ها و فعالیت‌های باشگاهی‌ـتون از قبل هم سنگین‌تر بشه.
‫این آخرین سالتون توی دبیرستانه.
‫می‌خوام تک‌تک‌ـتون در خصوص اینکه کی هستین ‫ و چه کسی می‌خواین باشین خوب فکر کنین.
‫مثل همیشه سنگینی ها.
‫سلام!
‫سا-چان.
‫همه‌تون چه زود اومدین.
‫کلاس‌های سال سومیا نزدیکه آخه.
‫سلام.
‫می‌-چان.
‫چرا توی کلاس 5 ـی؟
‫آرام باش.
‫کلاساتون از هم جدا افتاد، آره؟
‫بله، ساتسوکی توی کلاس 2 ـه.
‫سلام.
‫ماتومو-کون.
‫میدوری-سنپای، سلام.
‫توی کدوم کلاس افتادی؟
‫من با سوزوکی... سوزوکی میره-سان توی یه کلاسیم.
‫بیا عوض کنیم.
‫آه راستی، ریریکا-چان چی؟
‫کنزاکی-سان؟
‫تا یادمه با کاناپی افتاد.
‫چرا می‌پرسی؟
‫من و ریریکا-چان مسئول آموزش سال‌اولی‌ها شدیم.
‫اوه، جدی؟
‫آره.
‫ولی اگه یه نفر که هم خوبه ولی لجبازه عضو بشه چیکار کنم؟
‫آره، ممکنه یکی مثل کاناده-چان به تورمون بخوره.
‫سلام.
‫کاناپی!
‫داشتین در مورد چی حرف می‌زدین؟
‫آه خب... اینجا داره شلوغ می‌شه من زودتر برم.
‫هه، داری یه چیزی رو قایم می‌کنی.
‫ما الان هفت عضو توی بخش باس داریم.
‫باید هرکاری ازمون برمیاد برای ‫جذب سال‌اولی‌ها انجام بدیم.
جلسه اضطراری بخش باس
‫ولی ما که فقط جفتِ گوتو و ناتسوکی-سنپای رو از دست دادیم.
جلسه اضطراری بخش باس
‫سه‌تا هم زیاده.
‫شک دارم گرفتن سه عضو باتجربه کار سختی باشه.
‫جز مهارت فاکتورهای دیگه‌ای هم هستن، ‫مثل همکاری.
‫دیگه نمی‌خوایم که کومیکو-سنپای رو ‫با دل‌پیچه‌های بیشتری شکنجه بدیم.
‫اونوقت باعث و بانی اون دل‌پیچه‌ها کی بود؟
‫یعنی کی باعثشون بوده؟
‫ولی شما نمی‌دونین هر سال جذب ‫نوازنده‌های باس چقدر سخته.
‫هیچوقت اونقدر محبوبیت نداشت.
‫حق با اونه، کاناپی!
‫چیزی نمی‌شه!
‫من از اولش وقف توبا بودم.
‫آفرین به تو، سا-چان.
‫من تو فکر سازهای دیگه بودم.
‫همیشه از این آدم‌ها هم داریم.
‫دیگه نوازنده‌ی کنتراباس نمی‌گیریم، درسته؟
‫فقط دوتا داریم.
‫ماتومو-کون، تو نمی‌خوای؟
‫نه، راستش، اگه فقط خودمون دونفر باشیم، ‫وقت بیشتری برای یاد گرفتن ازتون دارم، میدوری-سنپای.
‫اون دوتا واقعاً با هم قرار نمی‌ذارن؟
‫عجیبش نکن.
‫گل گفتی موتومو-کون.
‫منتظر آموزش‌های بیشترم باش.
‫ولی خب چرا انقدر به میدوری-سنپای علاقه داره؟
‫با کمال میل!
‫خب...
‫شما از چیزی خبر داری؟
‫آره، ببینی چرا؟
‫شما هم نمی‌دونی؟
‫خب... در هر صورت، اگه بتونیم دوتا نوزانده‌ی ‫یوفونیوم و توبا بگیریم خوب می‌شه.
‫فقط باید توی عضو‌گیری بیشتر تلاش کنیم، نه؟
‫به جایی نمی‌رسیم.
‫مشکلی نیست.
‫حتی اگه آدما لزوماً به بخش باس علاقه‌ای نداشته باشن،
‫ما رئیس محبوبمون، اومائه کومیکو-سنپای رو داریم.
‫چه حرفا.
‫بعدم من... مشکلی ندارم فقط خودم و خودت باشیم کومیکو-سنپای.
‫بله بله.
‫ذوق ذوق.
‫پس چرا جوابت انقدر بی‌ذوقه؟
‫کوهای نازت سعی داره بهت روحیه بده.
‫الان به خودت گفتی ناز؟
‫حقیقته خب.
‫چرا می‌خندی؟
‫نه، درسته.
‫نازی.
‫بله هم.
‫خوشحالم که متوجه‌این.
‫تادا.
‫اوه، چه خوبه.
‫ازش چندتا کپی گرفتم.
‫دیگه بعضی از باشگاه‌ها نصب کردن.
‫به‌نظرم ما هم باید عجله کنیم.
‫به روی چشم.
‫من اینا رو نصب می‌کنم و می‌رم خونه.
‫ممنون.
‫احتمالاً یوکو-سنپای و بقیه از جریان تو و تسوکاموتو باخبر بودن.
‫ها؟
‫اگه اینطور نبود، دلیلی نداشت از درام میجر بخواد عضو هیئت رئیسه بشه.
‫حتی اگه درست باشه هم، من فکر نمی‌کنم این تنها دلیلش باشه.
واقعاً؟
‫اوهوم.
‫خب، اوضاع بین تو و تسوکاموتو چطوره؟
‫به عنوان رئیس و معاون رئیس؟ خب خوبه.
‫چیه؟
‫هیچی.
چیه؟
‫هیچی.
‫هی.
دفترکار معلمان
‫می‌بینم که پوسترهای عضوگیری آماده‌ست.
‫بله.
‫به‌نظر خوب میاد.
‫خدا رو شکر.
‫امیدوارم اعضای خیلی زیادی بگیریم.
‫به‌نظر من می‌گیریم.
‫چطور؟
‫حـ ـ حسم می‌گه.
‫که اینطور.
‫پس... باورتون می‌کنم.
‫حس، ها؟
‫چیکار کنم خب؟
‫نمی‌تونستم به تاکی-سنسی بگم چون اون مشاوره.
‫باید می‌گفتی.
‫عمراً اگه می‌تونستم.
‫واقعاً؟
‫قبلاً هم گفتم...
‫من دوستش ندارم. عاشقشم.
‫همم؟
‫چیه؟
‫هیچی...
‫عه، نامرد!
‫ببخشید، ببخشید.
‫قطار هم که رفته که بره...
‫یوفونیوم؟
‫آسوکا-سنپای؟
‫یا نه.
‫صدای اون نرم و بی نهایت آزاد بود.
‫خوب می‌زنه.
‫اوهوم.
‫ولی تو بهتری کومیکو.
‫جدی؟ خوشحال شدم!
جشن ورودی
‫ورود دانش‌آموزان جدید رو جشن می‌گیریم!
‫سال اولیا از جشن خوش‌آمد گویی خیلی خوششون اومده.
‫یه نفر از راهنمایی مینامی قراره عضو بشه!
‫پس برای قره‌نی خیالمون راحته دیگه.
‫مثل اینکه یه نفر از تیم ساز‌های کوبه‌ای سیجو اومده بازدید.
‫سیجو؟
‫ایول!
‫رئیس!
‫آه، چیز، این...
‫چی شده انقدر عجله داری؟
‫عجله ندارم، ولی...
‫آه، اوهوم.
‫یه نفر می‌خواد اجرای بخش باس رو ببینه.
‫واقعاً؟!
‫چهارتا؟
‫ممنون که هوای خواهرم رو داشتید!
‫خواهر کوچیک‌ترمه.
‫خواهر بزرگمه.
‫بگذریم، مثل اینکه به سازهای باس علاقه‌منده.
‫واقعاً؟
‫در این‌صورت...
‫چطوره که بشینن فعلاً؟
‫اون چیه ساری؟
‫توبا.
‫ماشالا کومیکو-سنپای.
‫من این وسط کاری نکردم.
‫عه؟ شما یوشی‌ای-سان هستید؟
‫سوزوکی-سنپای!
‫منو یادتون بود؟
‫البته که یادم بود.
‫نوازنده خوبی بودی.
‫پس شما دوتا به یه مدرسه راهنمایی می‌رفتین؟
‫بله.
‫ولی من تنها کسی هستم که توی گروه کنسرت بودم.
‫این سه نفر همه تازه‌کار هستن.
‫چرا اومدید بخش باس؟
‫خب، راستش...
‫چـ ـ چون، ما سه نفر تازه‌کار هستیم، ‫می‌خواستیم سه تایی به بخش باس بیایم.
‫گفتیم چون خیلی پرطرفدار نیست، احتمالاً رقابت زیادی وجود نداره.
‫که اینطور.
‫گمونم...
‫درسته.
‫بله!
‫اجازه بدید رسماً خودم رو معرفی کنم...
‫کامایا سوزومه هستم.
‫در راهنمایی در باشگاه بسکتبال بودم.
‫جمله مورد علاقه‌ام «جگر سرخ شده با سیر و پیازچه» هستش.
‫و از جمله «تحولات مسکونی جدید» خیلی خوشم نمیاد.
‫از آشنایی‌تون خوش‌وقتم!
‫واقعاً بهش می‌خوره از تایپ آدمای ورزشی باشه.
‫اوهوم.
‫جگر سرخ شده با سیر و پیازچه خیلی دوست داری؟
‫نه، غذای موردعلاقه‌ام استیک کونیاکه.
‫اون فقط جمله مورد علاقه‌ام هستش. اصلاً از جگر بدم میاد.
‫گیج کننده‌ست! خوشم اومد!
‫هـ ـ هاریا کاهو هستم.
‫در راهنمایی در باشگاه مانگا بودم.
‫تنها تجربه موسیقیم با رکورد و سازدهنی بوده.
‫مشکلی نیست.
‫منم توی دبیرستان شروع کردم.
‫واقعاً؟
‫اوهوم!
‫پس...
‫بله!
‫چند روز پیش دستمال سر مورد‌علاقه‌ام رو بسته بودم،
‫بعد مامانم بهم گفت، «می‌خوای دزد دریایی بشی؟«
‫دزد دریایی نیستم! شیک‌پوشم.
‫کامی‌ایشی یایویی از کلاس ۱-۴ هستم.
‫عه؟
‫بازم دارما.
‫بنظرتون یکم زیادی عجیب غریب نیستن؟
‫دوره یایویی تنها دوره بی نقص تاریخ ژاپن بود.
‫کامی‌ایشی یایویی از کلاس ۱-۴ هستم.
‫درسته...
‫چه بهتر.
‫خودمونم عجیب غریبیم.
‫خیلی خب، حالا بهتون مبانی یک گروه کنسرت رو یاد می‌دم.
‫آه، اون!
‫بله. این رسم رو آسوکا-سنپای بجا گذاشته.
‫زنده باد لیدر بخش!
‫خب؟
‫بنظر آماده عضویت بودن، ولی یه نفرشون می‌خواد قره‌نی بزنه.
‫ترامپت چطور بود؟
‫تقریباً سی نفر.
‫طبق معمول بخش ترامپت یه دنیای دیگه‌ایه برا خودش.
‫مهم تعداد نیستش. مهم اینه که اجرامون بهتر می‌شه یا نه.
باشگاه هنر
‫حالا می‌شه؟
‫احتمالاً.
‫چندتا با استعداد بودند که می‌خواستند تاکی-سنسی بهشون آموزش بده.
‫عه؟
‫کومیکو.
‫امسال هرطور شده می‌خوام طلای مسابقات کشوری رو ببریم.
‫رینا...
‫می‌خوام قبل از فارغ‌التحصیلی با تاکی-سنسی طلا ببرم.
‫اوهوم.
‫منم پارسال که در کانسای باختیم، همین فکر رو کردم.
‫بهت رسیدم.
‫منم...
‫بالاخره ناراحت شدم!
‫اگه پیشرفت نکنیم، راضی نمی‌شم.
‫این ناراحتی تا وقتی طلای کشوری رو نبریم، از بین نمی‌ره.
‫اوهوم.
‫آه، قبل از اون، می‌تونی از پس کار بزرگ بر بیای؟
‫آه، اون...
‫و بدین ترتیب، دوره خوش‌آمد گویی به سر رسید.
‫در کمال تعجب، افراد زیادی به باشگاه ابراز تمایل نشون دادن.
اتاق موسیقی
‫و اکثرشون عضوش شدند.
‫امسالم صید بزرگی داشتیم!
‫بله!
اتاق موسیقی
‫همونطور که می‌بینید، سازی با صدای زیر و برجسته هستش.
‫بنظر من برای کسانی که دوست دارند مورد توجه قرار بگیرند، ساز مناسبیه.
‫البته که خودم هم پرجرأت و با اعتماد بنفس هستم.
‫چه خوشگله!
‫اوهوم!
‫ممکنه بعضی اوقات سخت‌گیر باشم، اما مطمئنم که می‌تونم بخشمون رو به جایگاه‌های بالاتری برسونم.
‫لطفاً عضو بخش ترومپت بشید.
‫از اون حرفاس که فقط از خودش برمیاد.
‫ناز پرورده معلما راحت می‌تونه پرخاشگرانه حرف بزنه.
‫سلام!
‫من هیسایشی کاناده از بخش باس هستم!
‫بچه‌ها، می‌دونید این سازی که من تو دستم دارم اسمش چیه؟
‫بهش می‌گن یوفونیوم.
‫صدایی گرد و آروم رو تولید می‌کنه.
‫سه نفر، ها؟
‫تقصیر من نیستا.
‫تا تونستم از زیبایی‌های یوفونیوم براشون گفتم.
‫کسی سرزنشت نکرد.
‫ولی سه تا هم باز جای شکر داره!
‫درسته.
‫اوهوم.
‫مشتاق همکاری با شما هستیم!
‫خیلی خب، بیاین ساز انتخاب کنیم.
‫بله.
‫کومیکو.
‫ببینم چی‌کار می‌کنیا.
‫اوهوم.
‫خیلی خب، لطفاً همگی جمع بشید.
‫در کل، نود نفر.
‫ببخشید که دیر رسیدم.
‫آه، وسط بحثی بودید؟
‫واقعاً خودشه!
‫اوهوم.
‫آه، نه، مشکلی نیست.
‫واقعاً؟
‫پس، خلاصه می‌گم.
‫سال اولی‌ها، از آشنایی با شما خوش‌وقتم.
‫من مربی باشگاه، نابورو تاکی هستم.
‫من در مدرسه موسیقی آموزش می‌دم، پس احتمالاً من رو در کلاس‌ها ببینید.
‫مشتاقانه منتظر کار با شما هستم.
‫سپاس!
‫خیلی خب، رئیس.
‫بله.
‫خیلی خب، می‌خوام که هدف باشگاه رو مشخص کنیم.
‫در گروه کنسرت دبیرستان کیتائوجی ،
‫ما خودمون هدف فعالیت‌های هر ساله‌مون رو مشخص می‌کنیم.
‫آیا تمرینات سخت رو تحمل می‌کنیم تا نتایج بدست بیاوریم؟
‫آیا تمرکز رو بر لذت بردن از باشگاه می‌گذاریم؟
‫بطور مشخص‌تر...
‫مشخص می‌کنیم که آیا این هدف ماست؟
‫ابتدای هرسال این رو با رای‌گیری مشخص می‌کنیم.
‫لطفاً با خودتون صادق باشید و انتخابی رو انجام بدید که حسرتش رو نخوردی.
‫امیدوارم همه موافقت کنن تا کسی جا نمونه.
‫خیلی خب، رای‌گیری رو شروع می‌کنیم.
‫اگر می‌خواهید با هدف کسب طلای مسابقات کشوری، سخت تلاش کنید،
‫دستتون رو بالا ببرید.
‫پس، به اتفاق آرا، هدف ما بردن مدال طلا کشوری تصویب شد.
‫خداروشکر.
‫رئیس.
‫هنوز تموم نشده ها.
‫عه، چیز...
‫پیروزی در مسابقات کشوری آسون نیست،
‫اما، چیز...
‫می‌شه بقیه‌ش رو من توضیح بدم؟
‫بله.
‫همونطور که رئیس گفت، کسب مقام اول در مسابقات کشوری آسون نیست.
‫اما امروز، تک تک شما تصمیم گرفتید تا تلاشتون رو برای محقق شدنش انجام بدید.
‫لطفاً این رو فراموش نکنید.
‫همگی متوجه شدید؟
‫بله!
‫اعضای جدید، به گروه کنسرت دبیرستان کیتائوجی خوش‌آمدید.
‫خستمه...
‫کی دیگه می‌خوای بهش عادت کنی؟
‫بیا خودت انجامش بده اصلاً.
‫باید برای بردن طلا، به چینش گروه‌مون فکر کنیم.
‫توی بعضی بخش‌ها کمبود داریم...
‫برای یوفونیوم به بیشتر از دو نفر نیاز داریم، نه؟
‫آره، گمونم.
‫این صدا...
‫هیسایشیه؟
‫شما برید، بعد خودمو می‌رسونم.
‫هی!
‫می‌گم...
‫آه، بـ ـ ببخشید.
‫آه، چیزه...
‫نکنه شما بودید که لب رودخونه کنار ایستگاه قطار ساز می‌زدید؟
‫ا ـ احتمالاً؟
‫بـ ـ ببخشید، شما رئیس اومائه کومیکو هستید؟
‫بـ ـ بله.
‫می‌دونستم!
‫همونطوری هستید که تصور می‌کردم!
‫عه؟
‫آه، ببخشید.
‫من کوروئه مایو هستم.
‫و بدین ترتیب، قطعه بعدی آغاز شد.
ادامه دارد